|
Krótkie przemyślenia...
Może to niezbyt poprawne stylistycznie sformułowanie, ale oddaje charakter tej
strony.
Tylko i wyłącznie krótkie przemyślenia, które – nie wyjaśniając wszystkiego, dają –
taką mamy nadzieję – grunt pod Państwa przemyślenia bardziej dogłębne. Taki nasz kamyczek do cudzego ogródka...
|
|
Krótkie przemyślenia o ocenach...
Jak często powinna odbywać się ocena?
|
Brak oceny |
 |
Brak specjalnego stresu |
|
|
Ale też duża niepewność – co robię dobrze?
Na jakiej zasadzie dostaję premię lub dlaczego jej nie dostaję? Na co
mam wpływ? Jak widzi mnie mój szef? Co będzie dalej? |
|
Ocena roczna
|
|
|
Ha! Pamiętasz co działo się 10 miesięcy
temu?
|
|
|
Rozmowa z pracownikiem
raz do roku…
|
|
|
Stres, brak
poczucia sensu. Od tygodnia wszyscy żyją tylko ocenianiem i blady
strach na wszystkich pada… |
|
|
Ale przynajmniej raz do roku jakiekolwiek podsumowanie |
|
Ocena półroczna |
|
|
Stres też dosyć poważny |
|
|
Mogę zebrać więcej faktów, ale dalej nie jestem w stanie zapamiętać
różnych istotnych rzeczy |
|
|
Rozmawiam z pracownikiem raz na pół roku – to już jest coś! |
|
Ocena
kwartalna
|
|
|
Jak to rzekł jeden z moich rozmówców – jeśli kierownik ma 12 ludzi, a ocena jest kwartalna, to on nic nie będzie robił tylko z ludźmi rozmawiał!–
też mi kierownik, co poświęca dużo czasu na
rozmowy ze swoimi ludźmi!!!!!!!! |
|
|
Stres dalej istnieje – nie jest łatwo znowu tak rozliczać i siebie i
pracownika – trzeba pamiętać, że ocena pracownika jest jednocześnie
oceną szefa! Jeśli masz ocenić, że Twój pracownik nic nie zrobił w
zakresie wyznaczonych celów, w ciągu ostatnich trzech miesięcy, to gdzie
Ty byłeś w ciągu tych trzech miesięcy, co?! |
|
|
Rozmowa oparta bardziej na faktach – łatwiej pozbierać różne rzeczy, z
ostatniego kwartału niż z ostatniego półrocza… |
|
Ocena
bieżąca
|
|
|
Na bieżąco… |
|
|
Więc ludzie się przyzwyczajają – stres może dalej istnieje, ale zaczyna
być bardziej akceptowany. W końcu może uda nam się przerobić ocenę na
udzielanie informacji zwrotnej i przestaniemy się denerwować, a
zaczniemy uznawać jako niezbędny element pracy... |
|
|
|
|
Błędy w ocenach pracowników
|
|
Ocena sprowadza
się do rozmowy raz w roku. Nic z niej dalej nie wynika i nikt nie pamięta
faktów sprzed czterech miesięcy.
|
|
|
Menadżer ocenia np. 30 pracowników, części z nich w ogóle nie widzi przy pracy. Ma co prawda
swoich zastępców (albo liderów zespołów), ale nie wykorzystuje ich potencjału.
|
|
|
Pracownik
przychodzi na rozmowę. Menadżer prosi go o przedstawienie propozycji oceny.
Pracownik pyta, czy jego propozycje coś zmienią. Menadżer mówi, że nie. |
|
|
Ocena jest
uzgadniana z przełożonym menadżera (to jeszcze oczywiście żaden błąd). Błąd
jest w kolejności działań. Najpierw ocenia menadżer. Potem idzie do swojego
przełożonego by z nim uzgodnić oceny. A dopiero potem rozmawia z pracownikiem. |
|
|
Do oceny przygotowuje się wyłącznie menadżer. Pracownik nie otrzymuje arkusza ocen przed
rozmową. Nie ma możliwości przygotowania się. |
|
|
Ludzie nie rozumieją opisanych umiejętności czy kompetencji. Nie potrafią ich przełożyć na
zachowania. Nie potrafią przytoczyć określonych faktów do kompetencji. Ten brak
umiejętności dotyczy zarówno menadżerów jak i pracowników
|
|
|
Pracownik się
przygotował. Szef się przygotował. Prowadzona jest rozmowa. W jej trakcie każde
zdanie pracownika jest kontrowane. Szef zawsze musi być górą. |
|
|
Ocena została przeprowadzona, była konstruktywna. Ustaliliśmy plan
działania. Tylko… potem o tym zapomnieliśmy i plany zostały tylko na
papierze...
|
Za co pieniądze przy ocenie?
Ocenia się zwykle dwa aspekty:
- Wynik;
- Kompetencje.
Moim zdaniem – ocena wyłącznie za wynik!
Za kompetencje nie!
Im lepsze kompetencje tym lepsze wyniki. I tyle.
Jeśli pieniądze za kompetencje, możesz liczyć się z tym, że pracownik nie powie
Ci o
tym, co chciałby rozwijać, ponieważ przy takiej szczerości, mogłoby się okazać,
że ocena kompetencji jest niższa. Niższa ocena kompetencji = mniejsze pieniądze.
Nie ma głupich...
Skala oceny:
A - sam Pan Bóg,
B - prezes,
C - no, jak się wyjątkowo bardzo starasz,
D - zwykle na to zasługujesz,
E - żegnaj bracie.
|
|
|
|
|
|
